Am Sonntigmorge simer denn in Cusco acho, oises Gepäck mit ois. Mir sind vomene „hombre“ am Flughafe abgholt worde und mitem Taxi zu oisere Host-Mum brocht worde. D Maria isch ganz en liebi und git sich sehr mühe zum langsam und dütlich mit ois spanisch z rede. Isch aso no spannend, si chan kei änglisch und d Judith (no) kei spanisch. Aso muess/dörf de Roman alles übersetze. Als Erschts hämer en Coca-Tee übercho. De söll aso guet si gege d Uswürklige vo de Höhechranket (und für fascht alles andere isches au guet).
Am Namittag sind d Noiakömmlinge i de Schuel empfange worde. Somit hämer ois miteme Kroki usgrüstet ufe de Wäg gmacht. D Höchi hämer aso scho zimli gli zgspühre becho. De Wäg entlang de fescht befahrne Strosse mit de viile Autos und Büs ohni en Kat häd s Luft becho nöd grad vereifacht. Di letschte paar Meter zu de Schuel sind aso fascht di schlimmste! Stiigig ohni Endi… I de Schuel acho häds grad en chlini Stadtfüherig gäh. Denn hämer s erst Mal so richtig zgspühre becho wie chalt dasses uf 3‘400 Meter obe au im sust so warme Südamerika chan werde…
Lg Judith & Roman

Keine Kommentare:
Kommentar veröffentlichen